Egzekucja z wynagrodzenia za pracę

Marcin Buczkowski

Adwokat, partner Kancelarii "Buczkowski, Gawlik Adwokaci i Radcowie Prawni" sp. p.

Egzekucja z wynagrodzenia za pracę jest jednym z najczęściej występujących sposobów egzekucji należności pieniężnych. Dotyczy ona wszelkich świadczeń, które wynikają ze stosunku pracy, a więc nie tylko wynagrodzenia zasadniczego, ale również premii, nagród, udziałów w funduszu zakładowym, udziałów w zyskach itp. Egzekucja z wynagrodzenia o pracę może być przeprowadzona jeżeli wynagrodzenie nie zostało jeszcze wypłacone pracownikowi.

Komornik przeprowadzające egzekucję z wynagrodzenia za pracę dokonuje jego zajęcia. Zajęcie jest dokonane z momentem doręczenia zawiadomienia wystosowanego przez komornika do pracodawcy (chyba że dłużnik otrzymał je wcześniej). Po otrzymaniu takiego zawiadomienia pracodawca nie może, do wysokości egzekwowanej wierzytelności  i pełnego pokrycia długu wypłacać pracownikowi, który jest dłużnikiem wynagrodzenia poza częścią wolną od zajęcia. Pracodawca samodzielnie wylicza jaką część wynagrodzenia wypłacać dłużnikowi, a jaką przekazywać komornikowi. W przypadku dochodzenia roszczeń alimentacyjnych potrącenia i wypłaty na rzecz wierzyciela mogą być dokonywane nawet bez udziału komornika. W takich wypadkach pracodawca dokonuje potrąceń na wniosek wierzyciela na podstawie przedłożonego przez niego tytułu wykonawczego (szczegółowe wymogi określa art. 88 kodeksu pracy).

Przepisy kodeksu pracy zawierają uregulowania określające wysokość dopuszczalnych potrąceń oraz kwoty wolne od zajęcia. Potrącenia mogą być dokonywane w następujących granicach:

  1. w razie egzekucji świadczeń alimentacyjnych – do wysokości trzech piątych wynagrodzenia (nagrody z zakładowego funduszu nagród, dodatkowe wynagrodzenie roczne oraz należności przysługujące pracownikom z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej podlegają egzekucji na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych do pełnej wysokości),
  2. w razie egzekucji innych należności – do wysokości połowy wynagrodzenia.

Wolna od potrąceń jest kwota wynagrodzenia za pracę w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę przysługującego pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Ograniczenie to nie działa w przypadku egzekwowania roszczeń alimentacyjnych. Jeżeli pracownik jest zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy kwota wolna od potrąceń ulega zmniejszeniu proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy.

W praktyce zdarza się, że komornik równocześnie dokonuje zajęcia wynagrodzenia za pracę oraz środków znajdujących się na rachunku bankowym dłużnika, na który pracodawca przelewa wynagrodzenie. Taka sytuacja może pozbawić dłużnika jakichkolwiek środków. Należy jednak pamiętać, że środki zgromadzone na rachunkach oszczędnościowych i rachunkach typu ROR są wolne od zajęcia do wysokości trzykrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw (art. 54 ustawy Prawo bankowe). Jeżeli doszłoby do zajęcia z naruszeniem tego przepisu dłużnik powinien zawiadomić o tym komornika, może też złożyć skargę na czynności komornika. Powinien to uczynić w terminie tygodnia od dnia uzyskania wiedzy o dokonaniu przez komornika czynności, która naruszyła prawa przysługujące dłużnikowi.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>